ἔοικε γὰρ ὁ θυμὸς ἀκούειν μέν τι τοῦ λόγου, παρακούειν δέ, καθάπερ οἱ ταχεῖς τῶν διακόνων, οἳ…

Ἀνάγνωθι Ἰταλιστί · Ἀνάγνωθι Ἀγγλιστί

Ῥῆμα · Τὸ ἀρχέτυπον κείμενον

ἔοικε γὰρ ὁ θυμὸς ἀκούειν μέν τι τοῦ λόγου, παρακούειν δέ, καθάπερ οἱ ταχεῖς τῶν διακόνων, οἳ πρὶν ἀκοῦσαι πᾶν τὸ λεγόμενον ἐκθέουσιν, εἶτα ἁμαρτάνουσι τῆς προστάξεως, καὶ οἱ κύνες, πρὶν σκέψασθαι εἰ φίλος, ἂν μόνον ψοφήσῃ, ὑλακτοῦσιν·

Aristotele · Etica Nicomachea · VII, 6, 1149a25–31

Ἔργον καὶ πηγαί

Ἡ τῶν λέξεων συμφωνία πρὸς τὴν πηγὴν οὐκ ἔστι φιλολογικὴ κρίσις.

Ἄλλα ῥήματα τοῦ αὐτοῦ συγγραφέως

Πάντα τὰ ῥήματα — Aristotele