τί οὖν κωλύει λέγειν εὐδαίμονα τὸν κατʼ ἀρετὴν τελείαν ἐνεργοῦντα καὶ τοῖς ἐκτὸς ἀγαθοῖς…

Ἀνάγνωθι Ἰταλιστί · Ἀνάγνωθι Ἀγγλιστί

Ῥῆμα · Τὸ ἀρχέτυπον κείμενον

τί οὖν κωλύει λέγειν εὐδαίμονα τὸν κατʼ ἀρετὴν τελείαν ἐνεργοῦντα καὶ τοῖς ἐκτὸς ἀγαθοῖς ἱκανῶς κεχορηγημένον μὴ τὸν τυχόντα χρόνον ἀλλὰ τέλειον βίον; ἢ προσθετέον καὶ βιωσόμενον οὕτω καὶ τελευτήσοντα κατὰ λόγον; ἐπειδὴ τὸ μέλλον ἀφανὲς ἡμῖν ἐστίν, τὴν εὐδαιμονίαν δὲ τέλος καὶ τέλειον τίθεμεν πάντῃ πάντως.

Aristotele · Etica Nicomachea · I, 10, 1101a14–19 (Bekker)

Ἔργον καὶ πηγαί

Ἡ τῶν λέξεων συμφωνία πρὸς τὴν πηγὴν οὐκ ἔστι φιλολογικὴ κρίσις.

Ἄλλα ῥήματα τοῦ αὐτοῦ συγγραφέως

Πάντα τὰ ῥήματα — Aristotele